Żywice do druku 3D w stomatologii – jaką żywicę do modeli, szyn, alignerów i protez?

Żywica decyduje o tym, czy wydruk będzie tylko modelem roboczym, czy wyrobem medycznym trafiającym do ust pacjenta. Poniżej krótki przewodnik po klasach żywic stosowanych w stomatologii i po tym, na co zwrócić uwagę przy ich doborze.

Klasy biokompatybilności – co oznaczają

• Bez kontaktu z pacjentem – żywice modelowe (modele robocze, ortodontyczne, do termoformowania). Liczy się dokładność, matowa powierzchnia i niska cena litra.
• Klasa I / IIa (krótki kontakt) – szablony chirurgiczne, łyżki wyciskowe, szyny relaksacyjne, korony tymczasowe. Wymagany certyfikat wyrobu medycznego (MDR) i pełny postprocessing wg instrukcji.
• Klasa IIa (długi kontakt) – płyty protez, zęby protetyczne, alignery drukowane bezpośrednio, retainery. Najwyższe wymagania dotyczące wytrzymałości, stabilności koloru i biozgodności.

Modele

Żywica modelowa powinna dawać stabilny wymiarowo, nieprzezierny wydruk o niskim skurczu. Do modeli ortodontycznych pod termoformowanie wybierz materiał odporny na temperaturę i z gładką powierzchnią, żeby folia nie „odbijała” warstw.

Szyny relaksacyjne i retencyjne

Materiały przezierne, o wysokiej odporności na pękanie i ścieranie. Ważny jest postprocessing: dokładne mycie i utwardzanie w komorze UV – najlepiej w atmosferze azotu, która eliminuje warstwę inhibicji tlenowej i poprawia przezierność oraz wytrzymałość.

Szablony chirurgiczne

Żywica klasy I, przezierna, sterylizowalna (autoklaw lub metoda zalecana przez producenta). Sprawdź, czy producent podaje protokół sterylizacji – to warunek użycia w gabinecie.

Alignery drukowane bezpośrednio

To największa zmiana ostatnich lat: zamiast termoformować folię na modelu, aligner drukuje się bezpośrednio z żywicy o pamięci kształtu, np. Graphy Tera Harz TC-85. Zalety: kontrolowana grubość, brak modelu, możliwość zaprojektowania różnej sztywności w jednym alignerze. Wymaga jednak dedykowanej komory utwardzania w azocie i procedury postprocessingu krok po kroku.

Protezy

Do płyt protez używa się żywic o wysokiej wytrzymałości i stabilnym, dziąsłowym odcieniu (np. Tera Harz THD), a do protez elastycznych – materiałów o podwyższonej elastyczności (Tera Harz TFDH). Zęby drukuje się osobno lub stosuje zęby gotowe.

Na co zwrócić uwagę przy wyborze

1. Czy żywica ma zwalidowany profil dla Twojej drukarki (długość fali 385 vs 405 nm, LCD/DLP)?
2. Czy producent dostarcza pełną instrukcję postprocessingu (czas mycia, czas i temperatura utwardzania, atmosfera)?
3. Jaki jest realny koszt jednej pracy po uwzględnieniu odpadu i supportów?
4. Czy dostępna jest karta charakterystyki i certyfikat MDR w języku polskim?

Pełną ofertę znajdziesz w dziale żywice do druku 3D. Jeśli chcesz przetestować materiał przed wdrożeniem, skontaktuj się z nami – pomożemy dobrać żywicę do drukarki i ustawić parametry.